WEBPACK – WYDAJNE PODEJŚCIE DO KONFIGUROWANIA FRONTENDU - DEVPARK
Development

Obecnie specjaliści od frontendu mają możliwość korzystania z wielu systemów automatyzacji, które przyspieszają i ułatwiają pracę. Gulp, Grunt, Browserify, Brunch, Commonjs, Webpack – to podstawowe narzędzia, których codziennie używają miliony developerów na świecie.

Jak to mówią – dobry programista powinien być z natury leniwy – jeśli będzie musiał coś zrobić więcej niż raz, to w końcu napisze skrypt, który zrobi to za niego, co w efekcie przyspieszy prace.

Dlaczego więc nie używać narzędzi, które ktoś zrobił za nas i które dostarczą nam szereg gotowych rozwiązań automatyzujących rzeczy, które robimy na co dzień?

Koniec z szukaniem kodu, jego pobieraniem, kopiowaniem i dodawaniem kolejnych wpisów script i link w html.

Dlaczego Webpack?

1. W skrócie – łatwa konfiguracja oraz dużo gotowych rozwiązań.

Twórcy Webpacka oraz niezależni programiści dbają o to aby dostarczyć nam gotowe loadery i pluginy, które możemy łatwo zainstalować z użyciem npm oraz łatwo skonfigurować dodając wpis w pliku konfiguracyjnym.

2. Zarządzanie zależnościami.

Każdy kto programuje w JavaScript w wersji starszej niż ES6, wie jak ciężko jest tworzyć ‘’ładny” kod, zachować w nim porządek oraz wstrzykiwać zależności, choćby takie jak jQuery czy twBootstrap.

Webpack upraszcza nam to wszystko.

Przykład z jQuery:

Instalacja przez konsolę:

npm install jquery

Załadowanie zależności w kodzie:

var $ = require(‘jquery’) ;

Szybko i łatwo – bez szukania kodu, jego pobierania, kopiowania i dodawania czegokolwiek w html, a kiedy dodamy tutaj możliwość ładowania w taki sposób obrazów, czcionek, stylów to mamy rozwiązanie kompleksowe.

Jak działa Webpack?

Zadaniem Webpacka jest wychwycenie zależności w projekcie i stworzenie dla nich statycznych „paczek” z kodem, które potem są ładowane na żądanie. Wszystkie zależności definiowane poprzez require() lub import są grupowane (co zapobiega duplikowaniu) i m.in. składane w jeden plik lub kopiowane w inne miejsce.

Jako moduł jest traktowany każdy plik – js, css, sass, txt, jpg, html etc.

Po tym jak zależności są załadowane możemy je przetwarzać, co daje nam nieograniczone możliwości co się stanie z danymi, które są w nich zawarte lub z całymi plikami.

W tym celu używa się loaderów i pluginów.

Loader – pozwalają przetwarzać pliki zanim zostaną z nich utworzone moduły i połączone w jeden plik. Możemy np. przetwarzać sass na css, es6 na es5, kopiować fonty i obrazy lub inne pliki.

Plugin – pozwalają nam one na ingerowanie w proces budowania aplikacji na każdym jego etapie (przed utworzeniem modułu, po jego utworzeniu itd).

Przykłady. W tej częsci omówimy podstawowe użycie.

Wymagane jest od nas zainstalowanie nodejs oraz npm.

1. Inicjujemy nowy projekt i uzupełniamy informacje, o które jesteśmy pytani

npm init

Zostanie wtedy utworzony plik package.json, gdzie będą trzymane m.in. informacje o tym jakich paczek używamy oraz skrypty, czyli pewnego rodzaju aliasy.

2. Instalacja i konfiguracja

Instalujemy globalnie

npm install webpack -g

Dodajemy do zależności w naszym projekcie jako paczkę do celów developerskich –save-dev

npm install webpack –save-dev

Tworzymy plik konfiguracyjny:

Prosta konfiguracja, która pozwala nam na razie tylko na wstrzykiwanie zależności.

Zobaczmy co się stanie kiedy zainstalujemy i załadujemy jQuery.

Konsola:npm install jquery –save

app.js

var $ = require(‘jquery’);

Uruchamiamy webpack wpisując w konsolę:

webpack

jQuery zostanie dodane do listy zależności w package.json a kod zostanie połączony w jeden plik w bundle.js

Prawda, że proste i przyjemne?

Teraz zobaczmy jak możemy wykorzystać to praktycznie.

Lepszym podejściem niż ładowanie globalnie zależności w pliku entry, jest ładowanie jej tam gdzie mamy zamiar jej użyć. Pozwala nam to lepiej zorganizować kod i daje obraz – co jest używane do działania danego komponentu/modułu.

Spróbujmy stworzyć usługę, która będzie pozwalała wysłać formularze z wykorzystaniem ajaxa.

Tworzymy katalog services, a w nim dwa pliki index.js w którym będziemy ładować wszystkie usługi oraz AjaxForm.js w którym będzie znajdowała się nasza klasa do wysiłki formularzy.

W app.js ładujemy wszystkie usługi odwołując się do pliku index.js w katalogu services.

(Jeśli ładujemy nasze lokalne moduły to musimy używać ścieżek względnych. Podanie samej nazwy typu require(‘AjaxForm’) spowoduje, że webpack będzie szukał w node_modules. Można, co prawda zdefiniować to w pliku konfiguracyjnym, ale jest to temat na kolejny wpis. Powinniśmy zatem odwołać się w taki sposób – require(‘./AjaxForm’))

Kod wygląda w ten sposób:

AjaxForm.js

index.js w services

app.js (webpack entry)

W łatwy i prosty sposób mogliśmy zorganizować nasz kod, mając w pełni kontrolę co i gdzie jest ładowane. Możemy wtedy m.in. łatwo odnaleźć używany kod i zapanować nad jego strukturą.

W następnym artykule pokażemy jak można jeszcze bardziej ‘upiększyć’ nasz kod, dodając babel-loader i ES6.

Warto zapoznać się jeszcze z:
Użycie es6 oraz watch i dodawanie skryptu w package.json z wykorzystaniem powyższego przykładu.
Style, kopiowanie plików graficznych i czcionek (przykład z bootstrap) z wykorzystaniem powyższego przykładu.